گروه جهادي رضوان متشكل از طلّاب، دانشجويان و فارغالتحصيلان دانشگاهها و حوزههاي علميهي مختلف تهران ميباشد. مؤسسين رضوان در سالهاي گذشته در زمينه حركتهاي جهادي تجربيات متعددي داشتهاند. در مجموعههايي نظير: ستاد خودجوش برگزاري اردوهاي جهادي دانشگاههاي علموصنعت ايران، سمنان و تربيتدبير شهيدرجايي، بسيج محروميتزدايي دانشگاه علموصنعت ايران، اردوهاي جهادي دانشگاه علموصنعت ايران، اردوهاي جهادي دانشگاه صنعتي شريف، اردوهاي جهادي دانشگاه سمنان، اردوي جهادي دانشكدهي فني دانشگاه تهران، اردوي جهادي دانشگاه امام صادق(ع)، اردوهاي جهادي دانش آموزان و فارغالتحصيلان دبيرستان مفيد، اردوهاي جهادي دبيرستان هوشمند شهيد آقايي، طرح مطالعاتيICT روستايي و... . امّا تجربهي اين سال ها ما را به ضرورت انجام كار مستمر و دقيق و علميتر در اين حوزه واقف نمود و بر آن شديم فارغ از اسامي و مجموعههايي كه حركت جهادي تنها قسمتي از رسالت آنها را تشكيل ميدهد اقدام به تاسيس مجموعهاي نماييم كه حركتهاي جهادي به عنوان اصليترين فعّاليت آن به شمار آيد و در پرتو آن امكان كار جدي و بلندمدّت در طول سال نيز فراهم شود.
در ابتداي كار با توكّل بر خداوند متعال اقدام به برگزاري جلسات همانديشي و رايزني با گروهها و افراد با تجربه نموديم تا مباني فكري و استدلالي مجموعه را گردآوري و منظم نماييم. اين كار فكري كه به دليل نو بودن طرح و تفاوت آن با فعّاليتهاي پيشين جهادي از اهميت فوقالعادهاي برخوردار بود، حدود سه ماه به طول انجاميد و بعد از آن نيز تعطيل نگرديد. اين رايزنيها بعد از سه ماه و عليرغم شروع فعّاليتهاي اجرايي به طور موازي ادامه يافت و جايگاه خود را در قالب كميتههاي فرهنگي و جهاد علمي كه هماينك نيز در حال فعّاليت ميباشند حفظ كرد. گروه جهادي رضوان اصليترين فعّاليت خود را برگزاري اردوي جهادي در طول سال و عليالخصوص ايام نوروز قرار داده است.
اردوي جهادي را در خلاصهترين صورت ميتوان اينگونه تعريف نمود:
«عدهاي از جوانان (دانشجو يا غيردانشجو) پس از فراهم كردن مقدمات كار، به نقطهاي محروم از كشور سفر ميكنند و در مدّت اقامتشان در آن محّل در حد توان به بررسي و رفع مشكلات مردم آن منطقه ميپردازند. اين جوانان در ازاي وقت و تواني كه صرف انجام كار و خدمات عملي و فكري ميكنند هزينهاي دريافت نميكنند و بالعكس سعي ميكنند تا حدي كه در توانشان است كمكهاي نقدي و غير نقدي مردم و سازمانهاي دولتي و خصوصي را به منطقهي مورد نظر منتقل كنند».
حضور جهادگران در اين اردو در زمينههاي مختلف تبلور مييابد كه از آن جمله ميتوان به فعّاليتهاي سازندگي، فرهنگي، آموزشي (مخصوصاً در زمينهي كلاسهاي آمادگي كنكور)، پزشكي و بهداشتي، پژوهشي، كشاورزي و... اشاره كرد. اين فعّاليتها با توجه به پتانسيلهاي تخصّصي موجود در جمع شركتكنندگان در اردوي جهادي و نيازهاي منطقه قابل تعريف و ارائه است. البته در كيفيت ارائهي اين خدمات در مناطق محروم نيز دقت فراواني به كار بسته ميشود تا از ايجاد روحيهي تنبلي و كسالت، خودباختگي و «خودمحرومبيني» در مناطق جلوگيري شود و روحيهي خودباوري و اعتماد به نفس و تلاش تقويت گردد.
از بعد ديگر، هدف اين اردوها را ميتوان در تأثير بسيار عميق آن بر روي جهادگران جستجو كرد قشر جوان و دانشجوي كشور كه در آينده لاجرم ادارهي امور كشور را به دست خواهند گرفت در حركتهاي جهادي فرصتِ هجرتي آفاقي و انفسي از شهر و شهرنشيني و روزمرگي ناشي از آن به روستا و سادگي و محروميت از نعمتهاي مادّي پيدا ميكنند و طعم محروميت را -به گفتهي حضرت امام (ره)- به طور بيواسطه ميچشند. سختيهاي اين قبيل اردوها امكان خودسازي و جمعسازي را كه از نيازهاي جامعهي اسلامي امروز ماست به زيبايي پديد می آورد.
در باره ما:
